पापण्याना चोरून येथे..
चंद्र हा डोकावतो..
तू पहाटे स्पर्षवेडा
स्वप्नात या झेपावतो
तुझ्या रुपे अंगणात माझ्या
आभाळ सांडलेले
थरथरलेरे मनातुनी
हे खेळ मांडलेले..
स्पर्शातुनी चांदन्याच्या
गंध तुझा वेडावतो ..
पापण्याना चोरून येथे...
थरथरणारे अंग तुझे अन
फडफडणारे काळीज माझे
बोबडे रे शब्द आणि
प्रणयाचे सुर ताजे
पहाटवेळी स्वप्नात वेडया
सारखा तू सतावातो
पापण्याना चोरून येथे...
चंद्र हा डोकावतो॥
- कृष्णा बेलगावकर
All about my journy..........only innocence..!i hope that u all will like this...!
Saturday, August 22, 2009
माझी लाडकी कविता ....!
गांव
चोहिकडे आभाळ हे
तुझे तुटकेच आहे
दुरावली माणसे अन
गांव एकटेच आहे
आता पुन्हा उराशी
खेलुन डाव ताजे
वाहिलेल्या जखमांचे
वाढू नको रे ओझे
सांदल्या भेगा मनाच्या
अन काळीज फाटकेच आहे...
चोहिकडे आभाळ हे..
निजतो कसा पाहुनी तू
कोरीव बांध सारे
बंदिस्त मानसांचे
घरटे मानत कोरे
भिंती सुखी घराच्या
अन चौकटीना चट्केच आहे
चोहिकडे आभाळ हे तुझे
तुटकेच आहे
दुरावली माणसे अन
....गांव एकटेच आहे ...
- कृष्णा बेलगांवकर
चोहिकडे आभाळ हे
तुझे तुटकेच आहे
दुरावली माणसे अन
गांव एकटेच आहे
आता पुन्हा उराशी
खेलुन डाव ताजे
वाहिलेल्या जखमांचे
वाढू नको रे ओझे
सांदल्या भेगा मनाच्या
अन काळीज फाटकेच आहे...
चोहिकडे आभाळ हे..
निजतो कसा पाहुनी तू
कोरीव बांध सारे
बंदिस्त मानसांचे
घरटे मानत कोरे
भिंती सुखी घराच्या
अन चौकटीना चट्केच आहे
चोहिकडे आभाळ हे तुझे
तुटकेच आहे
दुरावली माणसे अन
....गांव एकटेच आहे ...
- कृष्णा बेलगांवकर
Subscribe to:
Posts (Atom)
