माझी लाडकी कविता ....!

         गांव
चोहिकडे आभाळ हे
तुझे तुटकेच आहे
दुरावली माणसे अन

गांव एकटेच आहे
आता पुन्हा उराशी
खेलुन डाव ताजे
वाहिलेल्या जखमांचे
वाढू नको रे ओझे
सांदल्या भेगा मनाच्या
अन काळीज फाटकेच आहे...
चोहिकडे आभाळ हे..
निजतो कसा पाहुनी तू
कोरीव बांध सारे
बंदिस्त मानसांचे
घरटे मानत कोरे
भिंती सुखी घराच्या
अन चौकटीना चट्केच आहे
चोहिकडे आभाळ हे तुझे
तुटकेच आहे
दुरावली माणसे अन
....गांव एकटेच आहे ...
- कृष्णा बेलगांवकर